Celem terapia małżeńskiej jest pomoc w przezwyciężeniu konfliktów, sytuacji kryzysowych, pomoc w rozumieniu zmian zachodzących w relacji pary, ale także w umiejętnym zaspokojeniu potrzeb we wzajemnych relacjach. W toku terapii małżonkowie pracują przede wszystkim nad skuteczną i doskonalszą komunikacją oraz podstawowymi typami małżeńskich problemów, takich jak wzajemna bliskość bądź jej brak, domowe finanse, spędzanie wolnego czasu, wychowanie dzieci, relacje pary z innymi ludźmi, czy zwyczajnie kolejne etapy małżeństwa pociągające za sobą nie zawsze łatwe zmiany.


Poznanie dynamiki małżeństwa pozwala dobrać adekwatne dla niej strategie zmiany. Relacji małżeńskiej można przypisać metaforę tańca, który małżonkowie wykonują odpowiadając konkretnymi krokami na kroki partnera. Zazwyczaj w toku lat spędzanych razem taniec ów przybiera formę utrwalonych,splątanych i zależnych zachowań partnerów, które jeśli nie realizują potrzeb obojga małżonków mogą powodować niezadowolenie, frustrację, obwinianie się. Ważnym elementem pracy z parą jest odkrycie owej zależności, poznanie swoistego dla każdej pary "układu kroków" automatycznie wykonywanych we wspólnym życiu. Przeanalizowanie krok po kroku tego małżeńskiego "układu tanecznego"pozwala zauważyć i zrozumieć korzyści oraz trudy z niego płynące. Daje partnerom szansę na odzyskanie wpływu na przebieg relacji poprzez zaprzestanie automatycznych dotychczas zachowań i wprowadzenie nowych, zdrowszych i bardziej korzystnych dla obojga partnerów. Jednym z najtrudniejszych wyzwań, przed którym stoją pary/małżeństwa podejmujące pracę nad związkiem jest wyzbycie się przekonania, że to jedno z partnerów "ma problem". Często partnerzy żyją w poczuciu, że to ten drugi jest odpowiedzialny za kłopoty w relacji. Warunkiem skutecznej pracy nad relacją jest zgoda na uznanie, że każde z partnerów, odgrywając pewną rolę w związku, przyczyniło się do zaistnienia aktualnej sytuacji. Zazwyczaj role, jakie partnerzy odgrywaj w związku wynikają z tego, do czego przygotowały ich rodziny pochodzenia. Dynamika tych ról odpowiada za określone rezultaty. Myślenie o trudnościach w związku w kategoriach "problemów systemowych", umożliwia prześledzenie wzorców i modeli zachowań wyniesionych z domu przez partnerów. To pozwala partnerom odkryć prawdziwe korzenie pozycji, jaką zajmują w związku. Spokojna analiza tego, w jakie zachowania, myśli, przekonania został wyposażony każdy z partnerów przez rodzinę pochodzenia i w jaki sposób realizuje je w swoim związku umożliwia uniknięcia wzajemnych oskarżeń i obwiniania się. Wprowadzenie zmian w relacji będzie łatwiejsze, kiedy partnerzy będą przestrzegać kilku zasad (za: Augustus Y. Napier)

1. Partnerzy muszą naprawdę chcieć zmiany.
2. Umowa o rozpoczęciu pracy nad wprowadzaniem zmian musi być obustronna.
3. Cele należy określić precyzyjnie i przedstawić w kategoriach zachowań.
   Partnerzy powinni wiedzieć co chcą w sobie modyfikować, aby w ogóle było to   możliwe.
4. Obie strony potrzebują czasu i przestrzeni do zmian.
   Należy wierzyć sobie nawzajem w dane słowo i zrezygnować z nadzoru.
   Trzeba założyć, że zdarzą się potknięcia.
5. Należy obserwować własne zachowania   i śledzić zmiany.
6. Należy zmienić swoje zachowania niezależnie od postępowania partnera.

Małżeństwa oraz pary podejmujące terapię powinny przyjąć założenie, że terapia ma pomóc im zmienić relację z małżonkiem/ partnerem i siebie samego, a nie małżonka/partnera i jego zachowania/cechy. Kontrakt terapeutyczny zawiera postanowienie że: "Zmieniając siebie, niezależnie od zachowań męża/partnera zmieniam relację, którą z nim tworzę".